Dziś na czacie w pokoju "radosc" odwiedził mnie "Duch" :-) . Podczas rozmowy padło nazwisko Leszek Żądło.
Kiedyś słyszałam to nazwisko, ale nie zainteresowałam się...
Zajrzałam dziś w google i znalazłam tam przecudne modlitwy autorstwa wspomnianego człowieka.
Wzruszające, poruszające do głębi, cudowne ...
Dziękuję "Duchu".
Każdy w różny sposób poszukuje swojej ścieżki, drogi. Każdy z nas na swój sposób dąży do poprawy jakości swojego życia. Polecam Wam stronę http://cudownyportal.pl/user.php?user_id=zadlo
i modlitwę :

Modlitwa dziękczynna za Boże wsparcie w rozwoju		Autor: Leszek Żądło
Dobry Boże, ja wiem, że mogę zawsze liczyć na Twoją pomoc, opiekę i ochronę, więc już teraz ufnie je przyjmuję. Dobry Boże, ja wiem, że Twoją mocą uwalniasz mnie od wszelkich koszmarów i ograniczeń z przeszłości, że wspierasz mnie w każdym dążeniu do realnej poprawy jakości mego życia, że wspierasz mnie i wspomagasz w rozwoju. Dziś wiem, że mogę z ufnością korzystać z Twej pomocy i Twego wsparcia, więc korzystam z tego. Dobry Boże, ja wiem, że życzysz mi dobrze i jak najlepiej. Wiem też, że masz ogromną moc i nieograniczone możliwości. Wiem, że uwalniasz mnie od wszelkich pokus i sentymentów z przeszłości, które ograniczały mnie w rozwoju, które prowadziły do zaniżenia mej samooceny i jakości moich związków. Wiem też, że życzysz mi dobrze i uwalniasz od wszelkich intencji i programów, które wydając się atrakcyjne i godne pożądania ograniczały moją twórczość i sprowadzały na manowce mnie bądź inne osoby. Dobry Boże, wiem, że wspierasz mnie w podnoszeniu jakości mego życia i mej samooceny, więc korzystam z Twej pomocy każdego dnia. Dobry Boże, wiem, że każdego dnia ukazujesz mi to, co dla mnie najlepsze i najkorzystniejsze, więc korzystam z tego, niezależnie od moich przywiązań do tego, co znane i przeze mnie oswojone. Dobry Boże, wiem, że z Twoją pomocą wszelkie zmiany w moim życiu są dobre i korzystne, więc akceptuję je z ufnością i wdzięcznością. Dobry Boże, już wiem, że życząc mi dobrze, ujawniasz mi mój boski potencjał, więc jestem chętny i gotowy korzystać z niego w każdej chwili życia. Dobry Boże, już wiem, że życząc mi dobrze, w każdej chwili otaczasz mnie i wypełniasz cudownymi wibracjami przyciągającymi powodzenie, szczęście, miłość, radość, bogactwo i sukcesy. Pozwalam Ci, dobry Boże, byś kierował moje myśli i uczucia tam, gdzie dominuje miłość, powodzenie, bogactwo i szczęście. Pozwalam Ci, dobry Boże, byś kierował moje kroki tam, gdzie spotykam ludzi pozytywnie nastawionych, wypełnionych i otoczonych wibracjami powodzenia, miłości, szczęścia i bogactwa.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Ostatnie wybory przyćmiły nieco, dość mocno pod koniec pażdziernika nagłaśniany, temat agresji w szkołach.

I choć niektórzy politycy zaznaczali w swoich programach wyborczych konieczność

zmian w systemie opiekuńczo wychowawczym to temat umarł niemalże śmiercią naturalną.

Odbyło się kilka narad w kuratoriach, kilka dyskusji na wysokim szczeblu i… co z tego wyniknie, sama jestem ciekawa.

Niedawno (11 września) organizowałam z grupą przyjaciół ze stowarzyszenia Instytut Otwartych Możliwości „AMICUS” (http://iom-amicus.org.pl)  - FORUM ODPOWIEDZIALNOŚCI w Skierniewicach.

Myślą przewodnią spotkania było – szacunek dla życia – żyć z pasją.

Rok wcześniej również w Skierniewicach organizowaliśmy Konferencję Klucz do Mądrego Życia – poświęconą tematyce – przeciwdziałania wyuczonej bezradności, a dwa lata wcześniej tematyce – jak wyjść z uzależnienia od negatywnego myślenia.

Przyznam, że sama osobiście wysłałam kilka tysięcy listów do dyrektorów szkół w Polsce zapraszających młodzież, rodziców, nauczycieli.

Jaki był odzew?

Praktycznie zero. 

A jeśli, to, tłumaczono się nauką, kosztami udziału, odległością, brakiem czasu, maturą, i czym tylko jeszcze można… co może „usprawiedliwić”  nieobecność na tym spotkaniu.

W tym roku frekwencja była duża, choć nie powaliła. 200 osób na 300 miejsc.

A temat ODPOWIEDZIALNOŚĆ.

Czy agresja w szkołach pojawiła się dwa tygodnie temu?

Czy nieporozumienia między nauczycielami, rodzicami, a młodzieżą to cecha charakterystyczna dla ostatnich dni?

Otóż nie.

Pisałam kiedyś w jednej z grup internetowych o wydarzeniach o jakich pisała lokalna prasa – o coraz częściej obserwowanych upodobaniach młodzieży do agresywnych zabaw. I co?

Spotkałam się z krytyką; że to margines, że przesadzam…

Czy aby na pewno???

Przysłuchiwałam się niedawno audycji w „trójce” gdzie jeden ze słuchaczy wypowiedział się następująco:

- a z kogo ta młodzież ma brać przykład?

- ile osób przestrzega choćby przepisów drogowych. Kto po Warszawie jeździ zgodnie z wymaganym 50 km na godzinę?

A co z regulowaniem podatków? Takie codzienne sprawy, które uczą małych obserwatorów tego jak należy postępować.

Akcję medialną na temat agresji w szkołach rozpętały wydarzenia w Gdańsku.

Co mnie w tych informacjach zaszokowało?

Otóż Ci młodzi ludzie nie rozumieli, że to co robili było złe…

Dlaczego?

Ano pewnie dlatego, że robili to nie raz i nikt na to nie reagował. Że jest ciche przyzwolenie na niewłaściwe zachowania. Że nie reagujemy w porę, często tłumacząc się, strachem, albo, że to nic nie da itd.

Mam gabinet obok sklepu monopolowego. Zdarzyło się, że jakiś chuligan oberwał mi rynnę. Wezwałam policję. I co słyszę? Policjant, który przyjechał na interwencję powiedział:

- no wie Pani, koło sklepu…

Zareagowałam natychmiast pytaniem:

Czy mam rozumieć, że pan, stróż prawa daje przyzwolenie na niewłaściwe zachowanie koło sklepu z alkoholem?

Często wzywam policję z powodu burd przy sklepie. Ostatnio ekspedientka zwróciła uwagę pijącym piwo koło sklepu, żeby odeszli, bo ja wezwę policję. Czyli nie ważna ustawa, która zabrania pić alkohol w miejscu publicznym. To moja wina, że nie mogą pić przed sklepem.

Właściciele sklepu, też patrzą na mnie dziwnie… bo im interes psuję…

Zagadnięty dzielnicowy, na pytanie co robi, żeby zlikwidować to pijaństwo przy sklepie, odpowiada  - a co ja mogę…

I tak dajemy przykład młodym ludziom „JAK ŻYĆ”.

Oglądałam ostatnio nagranie z forum i wystąpienie (niesamowite) Pani Iwony Majewskiej Opiełka na temat – jak żyć z pasją i mieć szacunek dla siebie, której młodzież słuchała  z „otwartymi ustami”.

Dlaczego na takie spotkania trzeba długo namawiać nauczycieli, żeby zabrali tam młodzież?

Wielu dorosłym taka wiedza może pomóc, a tym bardziej młodzieży, która staje przed wyborami życiowymi; może pomóc odnaleźć siebie, swoją drogę, pomóc  żyć godnie i z pasją.

A tu samo życie…

 

 

 

 

 

 

komentarze (0) | dodaj komentarz